Όποτε δω την αχαπαρομάμα εν 99,9999999% εγγυημένο οτι θα μου πει πως κάποιος επέθανε. Μπορεί να εν κανένας μακρινός συγγενής, κανένας γείτονας, κανένας γνωστός κάποιος τελοσπάντων. Το σίουρο είναι πως επέθανεν τζιαι η αχαπαρομάμα επήεν στην κηδεία. Κάτι συμβαίνει με την αχαπαρομάμα τζιαι τες κηδείες. Σαννα μεν μπορεί να πει οχι ρε παιδί μου. Ακόμα τζιαι σε άγνωστων την κηδεία επήεν. Ασπούμεν τες προάλες που την είδα, τζιαι σταθερά, επέθανεν ένας τύπος που εσύχναζεν στην εκκλησία της ενορίας μας, εσιήστηκεν να πάει.
- Μα ρε μάμα αφού ίσια που ανταλλάσετε ένα γεια.
- Το γεια εν που τον Θεό.
- Ε τζιαι επειδή εν που το Θεό εννα πάεις στην κηδεία?
- Ε να λείπω? Αφού εννα παν τζιαι οι γειτόνισσες.
- Τζείνες μπορεί να τον ήξεραν τον άθρωπο.
- Αχάπαρη μεν μου μουρμουράς. Πρέπει να παω στην κηδεία. Αφού εκάλεσε με τζιαι στο γάμο του γιού του πριν 10 χρόνια.
Κοίταξε κύριε μου πως πάει το πράμαν. Όποιος σε καλέσει στο γάμο του (δηλαδή οποιοσδήποτε Κυπραίος πέσει μπροστά σου τζιαι βαστά προσκλητήρια) υποχρεώνεσαι αυτόματα να πάεις τζιαι σε γάμο τζιαι σε κηδεία. Τζιαι αηστο μπελαν εσύ στην κηδεία εννα πάεις, αλλά τζείνος στη δική σου εν νακκον δύσκολο να έρτει...
Εγώ πάντως τες κηδείες αποφεύγω τες. Πολλά καταθλιπτικές ρε παιδί μου. Εμ για μένα τουλάχιστον. Για την αχαπαρομάμα εν κοινωνικό γεγονός που μετά πρέπει να αναλύσει σε βάθος με τες γειτόνισσες:
- Μάνα μου τον καημένο ούτε ένα στεφάνι εν του εβάλαν.
- Ναι μα είδες ούλλοι εδιούσαν εις μνήμην ημίσιη.
- Μα να γίνει κηδεία χωρίς στεφάνι?
- Είδες το φερετρο όμως ήταν πολλά ωραίο.
- Ναι τζιαι εμένα άρεσε μου. Πρέπει να ήταν που κυπαρίσσι.
- Τα κόλλυφα εν ήταν καλά όμως.
- Ναι επαραψήσαν τα.
Τζιαι λέουν τα με τέθκια αναισθησία που μου σηκώνεται η τρίχα λατρεμένε αναγνώστη. Ενηξέρω αν αποκτάς ανοσία με τα χρόνια σε οτιδήποτε έσιει να κάμει με το θάνατο, αλλά το να επιδιώκεις να πηαίνεις στες κηδείες κάθε λιον ενεν κάπως? Η θεία μου πάντως έσιει καλήν θεωρεία επι του θέματος: στα 20-50 πάεις σε γάμους, στα 50-60 εν η κλιμακτήριος αρα κάθεσαι σπίτι σου τζιαι που τα 60 τζιαι πάνω πιάνεις σβάρνα τες κηδείες.
Ξαφνικά η κλιμακτήριος εν ακούεται τζιαι τόσο άσιημη ιδέα.
- Μα ρε μάμα αφού ίσια που ανταλλάσετε ένα γεια.
- Το γεια εν που τον Θεό.
- Ε τζιαι επειδή εν που το Θεό εννα πάεις στην κηδεία?
- Ε να λείπω? Αφού εννα παν τζιαι οι γειτόνισσες.
- Τζείνες μπορεί να τον ήξεραν τον άθρωπο.
- Αχάπαρη μεν μου μουρμουράς. Πρέπει να παω στην κηδεία. Αφού εκάλεσε με τζιαι στο γάμο του γιού του πριν 10 χρόνια.
Κοίταξε κύριε μου πως πάει το πράμαν. Όποιος σε καλέσει στο γάμο του (δηλαδή οποιοσδήποτε Κυπραίος πέσει μπροστά σου τζιαι βαστά προσκλητήρια) υποχρεώνεσαι αυτόματα να πάεις τζιαι σε γάμο τζιαι σε κηδεία. Τζιαι αηστο μπελαν εσύ στην κηδεία εννα πάεις, αλλά τζείνος στη δική σου εν νακκον δύσκολο να έρτει...
Εγώ πάντως τες κηδείες αποφεύγω τες. Πολλά καταθλιπτικές ρε παιδί μου. Εμ για μένα τουλάχιστον. Για την αχαπαρομάμα εν κοινωνικό γεγονός που μετά πρέπει να αναλύσει σε βάθος με τες γειτόνισσες:
- Μάνα μου τον καημένο ούτε ένα στεφάνι εν του εβάλαν.
- Ναι μα είδες ούλλοι εδιούσαν εις μνήμην ημίσιη.
- Μα να γίνει κηδεία χωρίς στεφάνι?
- Είδες το φερετρο όμως ήταν πολλά ωραίο.
- Ναι τζιαι εμένα άρεσε μου. Πρέπει να ήταν που κυπαρίσσι.
- Τα κόλλυφα εν ήταν καλά όμως.
- Ναι επαραψήσαν τα.
Τζιαι λέουν τα με τέθκια αναισθησία που μου σηκώνεται η τρίχα λατρεμένε αναγνώστη. Ενηξέρω αν αποκτάς ανοσία με τα χρόνια σε οτιδήποτε έσιει να κάμει με το θάνατο, αλλά το να επιδιώκεις να πηαίνεις στες κηδείες κάθε λιον ενεν κάπως? Η θεία μου πάντως έσιει καλήν θεωρεία επι του θέματος: στα 20-50 πάεις σε γάμους, στα 50-60 εν η κλιμακτήριος αρα κάθεσαι σπίτι σου τζιαι που τα 60 τζιαι πάνω πιάνεις σβάρνα τες κηδείες.
Ξαφνικά η κλιμακτήριος εν ακούεται τζιαι τόσο άσιημη ιδέα.
Επιάσαμε τους γάμους τζαι τες κηδείες σήμερα. επρόσεξες ότι πολλές φορές ταιρκάζουν τα θέματά μας;
ΑπάντησηΔιαγραφήGreat minds αλόπως..
ΔιαγραφήΣτα 20-30 πάεις σε γάμους φίλων/γνωστών
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτα 30-40 πάεις σε γάμους φίλων/γνωστών/συναδέλφων
Στα 40-50 πάεις σε γάμους φίλων/γνωστών/συναδέλφων/αγνώστων
Στα 50-60 πάεις σε γάμους γνωστών/αγνώστων και τέκνων αυτών
Στα 60+ πάεις σε γάμους
Για τες κηδείες εν πιο απλοποιημένα τα πράματα...μέχρι μιαν ηλικία, πάεις σε κηδείες συγγενών και φίλων. Που μιαν ηλικία τζαι μετά απλά πάεις σε κηδείες...
τζαι μετά που κάποια φάση έρκουνται στη δική σου την κηδεία.\
Διαγραφήιδάλλως στην άλλη ζωή κρατάς τους μούτρα.
Πράγματι επιάσετε σβάρνα τα μυστήρια σήμερα :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΛοιπόν εγώ σε πολύ λίγες κηδείες έχω πάει στη ζωή μου. Παρατήρησα όμως ότι πολλοί άσχετοι μαζεύονται και ανέπτυξα μια θεωρία ότι οι Κύπριοι υποσυνείδητα νιώθουν καλά να βλέπουν τους άλλους με μεγαλύτερο πόνο, ο οποίος πόνος ικανοποιεί το αίσθημα της περιέργειας τους.
Βασικά δε το έτσι. Ως μιαν ηλικία επίεναμε κλαμπ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΎστερα πιέννουμε μπαράκια τζιαι κκαφές.
Μετά πιέννουμε σε αρραβώνες, γάμους τζιαι βαφτήσια.
Τζιαι το τελευταίο κοινωνικό ιβέντ του σημερινού ανθρώπου εν οι κηδείες.
Βασικά δε το τζιαι τούτο. Η αχαπαρομάνα σου εν η κοσμική σελέμπριτι των κυρπιακών κηδειών.
Πι.Ες. Τζιαι εμένα οι δικοί μου αρκέψαν να πιέννουν μόνο σε κηδείες τζιαι εν πας τα 52-55. Λαλείς να κόψουν τζιαι τα ρεστοράντ τζιαι τον κινηματογράφο σουν; Ωιμέ! =p
Ενεν λιο sad που η κοινωνική ζωή περιορίζεται σε τούτα? Φυσικά υπάρχει τζιαι το κόψιμο της μούττης την καθαρή δευτέρα αλλά σαννα προτιμώ τες κηδείες παρά τούτο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕξήασες τα καρναβάλια αχαχαχαχα
ΔιαγραφήΉμουν έτοιμη να της το γράψω χαχαχα άτε τζε θα σε φκάλω πάνω στο άρμα φέτος!
Διαγραφήπου εν το emoticon με την κότσιηνη φατσούα αμα το χρειάζεσαι? agrrrr
ΔιαγραφήΛαλούν τα με αναισθησία διότι είναι ένα fact of life και όσο και αν το τραγικοποιήσεις και κλαψ και λυγμ, παραμένει fact of life όπως όλα τα υπόλοιπα. Εγώ πάντως καταλαβαίνω τες. Η κηδεία σχολιάζεται μια χαρά, όπως όλα τα υπόλοιπα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑχαπαρακι, τελικα μπορει να φτανουμε συγγνεις που την μερκα της μανας σου τζαι της μανας μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ μανα μου πριν να μου πει ενα νεο της προκοπης, πρεπει απαραιτητως να με πληροφορησει, ποιος επεθανε μες το χωρκο σαν δεν τους ξερω τζιολας.
Κι επισης για να πιάσει τηλέφωνο τες κόρες της πρέπει να γινεν ένα τραγικό συμβαν...συνήθως κηδείες, χωρίς λόγο εν τηλεφωνά. Τζαι για να με επισκευτούν εμένα σπίτι μου που μαι πιο μακριά που ούλους πρεπει να ψυχομασιει κανενας στο Μακάρειο ή να χουν κηδεία!
ΔιαγραφήΜην το ψάχνεις Αχαπαρένια ...τζαι εμείς έτσι εννα καταντισουμε μου φαινεται
Αγαπητή Αχάπαρη, προσωπικά πιστεύω πως εν θα πάθω ποττέ ανοσία με τισ κηδείες!!! Αν εγίνετουν, εν θα εξαναπήεννα!! Αλλά επρόσεξα το τζιαι εγώ ότι οι παραπάνω γιαγιάδες παν σε ούλλες τις κηδείες του κόσμου γενικά! εν παράξενο για εμένα!
ΑπάντησηΔιαγραφήευχάριστο θεματάκι σήμερα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΒασικά μετά που μια ηλικία πάεις με μανία στες κηδείες να γιορτάσεις το γεγονός ότι είσαι ακόμα ζωντανός.
ΑπάντησηΔιαγραφήΆσε που εν πλέον κοινωνική υποχρέωση. Πάεις εσύ για να ερτουν τζαι τα κοπελλούθκια τζαι οι συγγενείς του πεθαμένου στον δικό σου. Εν γίνεται στον δικό σου να έρτουν πέντε ψώριες μόνο. Η υστεροφημία βλέπετε.
ααααααααχαχχχαχαχχαχ πεντε ψωριεςς Χαχαχχαχχαχαχχα
Διαγραφή