Muppet show is back!

Η πιο ευχάριστη είδηση που άκουσα εδώ και καιρό εν τούτη δαμέ. Για τους λατρεμένους αναγνώστες που παρακολουθούσαν την σειρά πριν χμμ.. λίγα (χεχε) χρόνια εν βούτυρο στο ψωμί μας το γεγονός οτι τα Muppets επιστρέφουν με ταινία. Ενηξέρω αλλά έχω πολλά ψηλές προσδοκίες για τούτο, όι μόνο γιατί ήταν απλά η καλύτερη σειρά ever αλλά τζιαι γιατί το παρελθόν γίνεται παρόν με τούτη την ταινία. Θυμούμαι όποτε έπαιζεν η σειρά, επαρετούσαμεν τες χωράφες με τα οξινούθκια τζιαι εβουρούσαμε σπίτι να δούμε τες εξελίξεις του έρωτα της μιςς πίγκυ με τον κέρμιτ, το άνιμαλ να κάμνει μαλακίες (my favourite character by the way)  τον γκόνζο να πελλοδείχνει τζιαι τον φόνζυ να παίζει πιάνο. Ηταν χρόνια αθώα, χρόνια γλυτζιά, χρόνια χωρίς βάσανα, χρόνια ανέμελα.
Τζείνο που εκατάλαβα μεγαλώνοντας είναι πως η μιςς Πίγκυ εν πολλά παραπάνω που μια γουρούνα, εν σύμβολο της κάθε γυναίκας που αναζητά την ασφάλεια σε μια σχέση. Τζιαι ο Κέρμιτ εν ο typical άντρας που έσιει θέμα με την δεσμευση τζιαι αρέσκει του να το παίζει γκόμενος. Τζιαι τα θκιο φύλα έχουν λιην που την πελλάρα του Γκόνζο, ενίοτε δέρνει τα τζιαι η μαλακία του Άνιμαλ. Φυσικά τωρά πλέον οι σειρές που παίζουν στην τηλεόραση εν πολλές, οι επιλογές αμέτρητες, λείπει τους όμως το συναίσθημα. Εν σου φκάλλουν τζείνη την ζεστασιά που ένιωθες τότε. Διερωτούμαι αν το come back των Muppets θα την φέρει πίσω, παρόλο που είμαι λιον συγκρατημένη, γιατί τζιαι τα στρούμφ εγιναν ταινία τζιαι ήταν πλήρης απογοήτευση. Τεσπα αναμένομεν.
Τζιαι επειδή τωρά είμαι exited and I just can't hide it  πάμεν ούλλοι δαμέ να τραγουδήσουμεν μαζί το καραλατρεμένο τραγούδι των τίτλων!