Καταραμένα λαμπιόνια

Φέτος αποφάσισα να το παίξω τέρας οργάνωσης. Έτσι έκαμα ένα plan για το τι θα κάμω every weekend ως τες αρχές του 2012 γιατί έχω σκοπό να περάσω αξέχαστα χριστούγεννα. Φυσικά στην πορεία θα πιάσω ίωση (κάθε χρόνο η ίδια ιστορία) τζιαι θα πάει το plan του κώλου, αλλά για μιαν ελπίδα ζούμε σε τούτο τον πλανήτη λατρεμένε αναγνώστη.
Τούτο το σαββατοκυρίακο που λαλείς, είχα το στόλισμα του δέντρου. Θα μου πεις ενεν πολλά νωρίς? Ε είναι αλλά είπαμεν τέρας οργάνωσης. ΤΕΡΑΣ!
Αρχικά ούλλα επηαίναν καλά. Ο κύριος αχάπαρος εκατέβασε το δέντρο, εστήσαμε το, τα αχαπαράκια εστολίσαν το (τζιαι φέτος ομολογώ οτι επετύχαν το πολλά) τζιαι εγώ έβαλα τα κεριά, τους Άη Βασίληδες τζιαι εσυγκινήθηκα που είδα παλιά στολίδια που μου θύμιζαν διάφορες ιστορίες για αγρίους.
Τεσπά, το σπίτι εστολίστηκε τζιαι ήρτεν η ώρα της φωταγώγησης. Ο κύριος αχάπαρος εισηγήθηκε να φέρουμε γιαγιάδες τζιαι παππούδες για να δωθεί μια πιο επίσημη νότα σε τούτην την ιεροτελεστία, αλλά η ιδέα απορρίφθηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Καλούμεν τους την μέρα του "οχι" σιόρ που τους ταιρκάζει παραπάνω. Την μέρα του "όχι" του 2098.
Τζιαι με το που συναφέρνει την χούντα, έτσι εντελώς συμπτωματικά, συνειδητοποιώ οτι για 3η συνεχή χρονιά εχάσαμεν τα λαμπάκια. Δηλαδή μιλω σου εν υπάρχει τούτο το πράμα. Κάθε χρόνο το ίδιο. Πέρσυ μάλιστα θυμούμαι καλά που είπα στα αχαπαράκια θα τα βάλω δαμέ για να θυμούμαι. Εμ θυμούμαι την κουβέντα. Το δαμέ εμπλοκαρίστηκεν που τον εγκέφαλο.
Τζιαι πάμε ξανά, νεκάτωσε τζιαι να νεκατώσεις, ψάξε τζιαι να ψάξεις, τα λαμπιόνια πουθενά. Ενεν πολλά μυστήριο? Αλόπως εχτύπησεν το σπίτι μου ο Εωσφόρος. Ου Χριστός! Ποννα το ακούσει η αχαπαρομάμα εννα αρχίσει τες μετάνιες πάλε. Ασε που θα μας φέρει τον μητροπολίτη να κάμει εξορκισμό. Κάποια ανώτερη δύναμη εν θέλει να λάμψει το δέντρο μου... Αμπα τζιαι εν κανένας που εδοκίμασεν τα μελομακάρονα μου?
Οκ ας το σκεφτώ λιον λογικά το θέμα. Για να εξαφανίζουνται για 3 συνεχή χρόνια σημαίνει οτι κάτι πάει πολλά στραβά με το φενκ σουι μου. Ουφφου. Λαλείς να εν όντως καταραμένο το δέντρο? Εν τω μεταξύ, την νύχτα, αμα εν ούλλα σκοτεινά ενεν λιο cripy το δέντρο? Ουφφου. Αλόπως υπάρχουν που τα καλά καλικάτζαροι. Ηντα εν απαγάγαν μια φορά τζείνον τον γείτονα με την πουά φαλάκρα τζιαι εξαφανίστηκε μυστηριωδώς? Οξά εμετακόμησε στην Τρασιηπέδουλα να γλιτώσει που την γεναίκα του? Χμμ.. Αν δεν είναι καλικάτζαροι εν η Χούντα. Ναι μάνα μου τζείνη φταίει. Αμπα τζιαι δει δέντρο καλύττερο που το δικό της. Αλλά αφου τζείνη εν στολίζει δέντρο. Αν εν τζιεινη πάντως ίσιαλλα να γίνει το xmas cake της σαν τη πέτρα του ρωμιού. Να το θωρείς τζιαι να σε πιάνει διάρροια. Χμμ...
Με τούτες τες ευχάριστες σκέψεις στο μυαλό τζιαι σίουρη, λόγω της εμπειρίας των προηγούμενων χρόνων οτι τα λαμπιόνια εν πρόκειται, που να γυρίσει το τρίπατον ανάποδα, να βρεθούν ποττέ, επήα στο jumbo να πιάσω άλλα. Ταλαιπωρία να πάω, να περιμένω ουρά στο ταμείο, να φύω μεσα στην κίνηση τζιαι επιστρέφω σπίτι έτοιμη για την μεγάλη στιγμή.
Σίουρα να μεν καλέσουμε τες γιαγιάδες τζιαι τους παππούδες, επιμένει ο κύριος αχάπαρος. Τον δήμαρχο άραγε?.. Λατρεμένε αναγνώστη ενηξέρω ποιός εν ο πιο γκαντέμης τελικά γιατί φέτος είχαμε καινοτομία: τα πούστικα τα λαμπιόνια εν ανάφκαν. Η σκέψη να λούσω με πεζίνα το δέντρο τζιαι να του την πυρκολήσω εν πάρα πολλά tempting.

P.S: On a happier note τζιαι για να μπεις τζιαι εσύ στο πνεύμα, η εν Χριστώ αθκιασερή αδελφή Πρασινάδα ετοίμασε ένα πολλά ωραίο Χριστουγεννιάτικο blogoπαιχνίδι. Παραπάνω καραλεπτομερείς πληροφορίες δαμέ. (τζιαι μετά αποκαλώ τον εαυτό μου τέρας οργάνωσης...)