Desperate housewife issues

Εγώ βασικά είχα πολλά busy weekend διότι μιαν τα αχαπαρίδια με τες εξετάσεις τους τζιαι τες γιορτές τους στα φροντιστήρια (εν amazing το γεγονός οτι πλέον ενεχω ζωή. συχνάζω σε παιδότοπους, φροντιστήρια τζιαι αυλάδες σχολείων. ναι λατρεμένε αναγνώστη αμα τεκνοποιήσεις περνάς δεύτερη εφηβεία/childhood αλλά που την κακή πλευρά διότι plus you work), μιαν ο κύριος αχάπαρος που εδούλεφκεν, μιαν που ήθελα να πάω shoping ημίσιη, μιαν που ήθελα θάλασσα ε έτα ούλλα τζιαμέ.
Τζιαι δεν μας κανούν τα άλλα ούλλα, η φιλιπινέζα θυμήθηκε ξαφνικά οτι έσιει τζιαι άντρα μεταξύ άλλων (σίουρα εχτύπησεν την η ζέστη εν εξηγείται αλιώς) τζιαι έπιασε τα πουρτού της τζιαι επήε στην άλλη άκρη της γης. Πως έχω μιαν άλφα εξάρτηση στες φιλιπινέζες εξαναείπα το. Πως είμαι άχρηστη τζιαι ανοικοτζύρεφτη ε νομίζω έσιεις μιαν άλφα υποψίαν λατρεμένε μου. Ε φαντάστου τωρά που επέσαν ούλλα πάνω μου. Αργά το απόγευμα του Σαββάτου, μετά τη παραλία, τζιαι ενώ εσφουγγάριζα, εξισκόνιζα τζιαι εσιδέρωνα εσκέφτηκα κάτι μεγαλειώδες.
Εγώ ασπούμεν μισώ οτιδήποτε έσιει να κάμει με δουλειές του σπιθκιού. Πε μου να σιδερώσω, θα πιάσω το σίδερο να σου κάμω τη τζιεφαλή φρυγανιά. Πε μου να σφουγγαρίσω θα σου προκαλέσω πραγματική σωματική βλάβη με το φλόκκο. Πε μου να μαγειρέψω θα χρειαστούν τουλάχιστον 3 πυροσβεστικά να εν stand by. To μόνο πράμα που κάπως απολαμβάνω εν το πλυντήριο. Αρέσκει μου να κάθουμαι να το θωρώ να γυρίζει τα ρούχα γύρω γύρω.. Που ήμουν μιτσιά η τηλεόραση άνοιεν η ώρα 5 ντάξη?
Με αυτά και με αυτά εσκέφτηκα γιατί να μεν κάμουμε τούτες τες αγγαρίες more fun? Πρώτα εσκέφτηκα να τες πασάρω όλες στον κύριο αχάπαρο, αλλά μετά εθυμήθηκα ποιά τον εγέννησε τζιαι επαρέτησα την ιδέα. Μετά εσκέφτηκα να περιμένω το 2085 πονναν έτοιμο για χρήση το ρομπότ που κάμνει δουλειές, αλλά μετά εφάνηκε μου λιον μακρινό το 2085. Τζιαι μετά εσκέφτηκα να κάμω πάρτυ. Πως κάμνουν οι κοσμικές (έλα η Βαλεντίνα πρώτο τραπέζι πίστα) κάτι περίεργα events του τύπου "τροπική νύχτα με τυρί" τζιαι "μπλε αρχίδια βραδια κάτω απο τα αστρα"? Ε εγώ θα κάμω βραδιές πλυντηρίου.
Οι καλεσμένες μου (ούλλες desperate housewifes για να υπάρχει τζιαι μια συνοχή) θα ντύνουνται να στολίζουνται, θα πιάνουν τα άπλυτα τους παραμάσχαλα τζιαι θα γίνεται της αχάπαρης το πλυντήριο. Θα παίζει καζαντζίδη στη διαπασών (διότι μόνο αμα πλυνίσκεις μπορείς να ακούεις έτσι μουσική), θα έσιει ποτά τζιαι σνακς, θα πέφκει κουτσομπολιό του τύπου "μα κόρη τι τάτσα εν τούτη πάστο τάγκα σου?" and everyone will live happily ever after.
Mετά θα ακολουθεί βραδυά σιδερώματος. Τζιαμέ επειδή μιλούμε για extreme sport θα παίζει μόνο heavy metal τζιαι θα γίνεται πάστην ταράτσα της πολυκατοικίας. Τουλάχιστον αν κάψεις το ρούχο, να το απολαύσεις στο σιντριόλισμα του στο ισόγειο. Κάθε συμμετοχή θα πρέπει να φέρνει τζιαι τον άππαρο της διότι αλιώς θα ξημερωθούμε. Κάπου άκουσα οτι το σιδέρωμα γίνεται πιο ευχάριστο αν αλλάσεις location του αππάρου. Νιώθω socialista ήδη!
Με τες βραδιές φλόκκου/ξισκονίσματος επαιδεύτηκα λιον. Ηνταμπου χρειάζεται το φλοκάρισμα anyway? Αφού πάλε χαμέ εννα πατάς. Ακυρωνουνται μέχρι την επόμενη επίσκεψη της χούντας το 2398.
Για το πλύμμα των πιάτων υπάρχουν πλαστικά άρα γάματα τζιαι δαμέ, αλλά τζιαμέ που υπάρχει θέμα μεγάλο εν στο μαγείρεμα. Τζιαμέ φαντάζουμαι μας να καθούμαστε σειρά στη βεράντα, να παίζει καμιά αέρινη μουσική του τύπου Πανούσης τζιαι Παπακωνσταντίνου τζιαι να καθαρίζουμε ούλλες μαζί λουβί. Εν τζιαι φαί της αριστεράς το λουβί (άραγε να το γυρίσω στο φασόλι το ξικούννιν ή εν υπερβολικά κομμουνιστικό?) πάει γάντι με τον Παπακωνσταντίνου.
Μετά που να το καθαρίσουμε θα παραγγείλουμε delivery, τζιαι θα το βάλουμε στη φριτέζα να βράσει.
Ωσπου να έρτει το delivery θα έρτει τζιαι η πυροσβεστική με την αστυνομία να μας συνάξει.
Γουστάρω πολλά!