Ok ξέρω το έταξα σου πελλάρικο post λατρεμένε συνblogger, αλλά τωρά εγύρισεν μου αλλιώς. Θέλω να μιλήσουμε σοβαρά για την σχέση μας. Που βαδίζει τελοσπάντων, που θα καταλήξει? Είμαι τζιαι λιον ευαίσθητη εν μπορώ τες πολλές συγκινήσεις, τζιαι σαννα μεν με καταλαβαίνεις.
Θωρώ σε που κατεβάζεις τα ρολά. Οκ κάποτε θα συνέβαινε υποθέτω. Ηταν καλό όσο κράτησε, θα αλληλοθυμούμαστε πάντα και πιππες με ελεφαντάκια φούξια.
Καταλάβω σε. Στενοχωρκούμαι όμως. Θυμούμαι στες αρχές χαρά που έκαμνα με κάθε σου post. Εθκιέβαζα σε τζιαι ένιωθα σε πολλά κοντινό μου άνθρωπο. Είχα τζιαι αγωνία για τες περιπέτειες σου, για τα ups and downs σου. Έτσι είμαι τζιαι στη ζωή μου. Παραπάνω ακουστικός τύπος, παρά να εκφράζουμαι. Προτιμώ τα δικά μου να εν δικά μου.
Ετσι που λαλείς νιώθω οτι υπάρχει μια βαρεμάρα μεστα blogs lately. Εσιει καιρό να θκιεβάσω ενα post σου τζιαι να πω "γαμωτο". Ενηξέρω γιατί συμβαίνει τούτο. Ελειψεν η έμπνευση, εν συμβαίνει τίποτε το exciting, τι στο καλό? Που την άλλη παρατηρώ οτι όποιος/α blogger έβρει γκόμενο/α σιγά σιγά παρετά το blogging. I feel used. Εν θέλω να είμαι η αναπληρωματική γκόμενα. Γιατί ντε τζιαι καλά πρέπει να γράφεις αμα είσαι down ασπούμεν? Αμα είσαι up τάχα εν συμβαίνει τίποτε τζιαι κλάνεις με κανονικά?
Θα μου πεις τωρά ετσι εν συμβαίνει τζιαι στη ζωή μας? Ανθρώποι χάνουνται για ένα καλό κρεβάτι? Εμ ναι, απλά δαμέ θεωρώ το λιον πιο έτσι πως να το πω, ευγενικό ασπούμε το κλίμα τζιαι κακοφαίνεται μου.
Τζιαι το άλλο που επρόσεξα εν το ότι εν κανεί που εσύ κατεβάζεις ρολά, εν ανοίγουν τζιαι νέα blogs να σε αναπληρώσω τζιαι να σε ξεπεράσω (τι ενόμισες θα σε βουρώ που πίσω?). Τουλάχιστον τίποτε που να μου κινήσει το ενδιαφέρον (no offence to anyone). Εν πιστέφκω οτι τα είπαμε ολα ακόμα. Είπαμε πολλά ναι, αλλά όχι όλα. Ισως εν μια φάση ποιός ξέρει?
Που την άλλη θκιεβάζω σε πολλά blogs την ατάκα "επειδή θκιεβάζουν με τζιαι άτομα που με ξέρουν". Εμ πάλε no offence, αλλά ποιός φταίει για τούτον? Αμα εν θέλεις να φανερωθείς εν φανερώνεσαι, simple as that. Εν σου κρύβω οτι τους πρώτους 5-6 μήνες εν το ήξερε ούτε ο κύριος αχάπαρος τούτο το blog. Όι οτι γράφω πολλά προσωπικά μου πράματα, αλλά εν δικό μου ρε κουμπάρε εν θέλω να θκιεβάζεις οτι πελλάρα σκεφτώ, θέλω μόνο άγνωστους που δεν ξέρω τζιαι εν θα μάθω ποττέ! Περιττό να σου πω οτι ο κύριος αχάπαρος μετά που εθκιέβασε ένα δύο posts εν ήθελε να με ξαναθκιεβασει (τζιαι καλά κάμνει). Τεσπά the point is τυχόν νέοι bloggers, to keep your blog to your self.
Αυτά είχα να πω, το πελλάρικο post επήρε μετάθεση ως πάρατζιει. Μεν τα βάψεις μαύρα.
+ Αφιερωμένο σε όσους bloggers εβαρεθήκαν, εβάλαν λουκέτο, εσύραν πέτρα πίσω τους. Ηταν καλό οσο κράτησε friends.
Θωρώ σε που κατεβάζεις τα ρολά. Οκ κάποτε θα συνέβαινε υποθέτω. Ηταν καλό όσο κράτησε, θα αλληλοθυμούμαστε πάντα και πιππες με ελεφαντάκια φούξια.
Καταλάβω σε. Στενοχωρκούμαι όμως. Θυμούμαι στες αρχές χαρά που έκαμνα με κάθε σου post. Εθκιέβαζα σε τζιαι ένιωθα σε πολλά κοντινό μου άνθρωπο. Είχα τζιαι αγωνία για τες περιπέτειες σου, για τα ups and downs σου. Έτσι είμαι τζιαι στη ζωή μου. Παραπάνω ακουστικός τύπος, παρά να εκφράζουμαι. Προτιμώ τα δικά μου να εν δικά μου.
Ετσι που λαλείς νιώθω οτι υπάρχει μια βαρεμάρα μεστα blogs lately. Εσιει καιρό να θκιεβάσω ενα post σου τζιαι να πω "γαμωτο". Ενηξέρω γιατί συμβαίνει τούτο. Ελειψεν η έμπνευση, εν συμβαίνει τίποτε το exciting, τι στο καλό? Που την άλλη παρατηρώ οτι όποιος/α blogger έβρει γκόμενο/α σιγά σιγά παρετά το blogging. I feel used. Εν θέλω να είμαι η αναπληρωματική γκόμενα. Γιατί ντε τζιαι καλά πρέπει να γράφεις αμα είσαι down ασπούμεν? Αμα είσαι up τάχα εν συμβαίνει τίποτε τζιαι κλάνεις με κανονικά?
Θα μου πεις τωρά ετσι εν συμβαίνει τζιαι στη ζωή μας? Ανθρώποι χάνουνται για ένα καλό κρεβάτι? Εμ ναι, απλά δαμέ θεωρώ το λιον πιο έτσι πως να το πω, ευγενικό ασπούμε το κλίμα τζιαι κακοφαίνεται μου.
Τζιαι το άλλο που επρόσεξα εν το ότι εν κανεί που εσύ κατεβάζεις ρολά, εν ανοίγουν τζιαι νέα blogs να σε αναπληρώσω τζιαι να σε ξεπεράσω (τι ενόμισες θα σε βουρώ που πίσω?). Τουλάχιστον τίποτε που να μου κινήσει το ενδιαφέρον (no offence to anyone). Εν πιστέφκω οτι τα είπαμε ολα ακόμα. Είπαμε πολλά ναι, αλλά όχι όλα. Ισως εν μια φάση ποιός ξέρει?
Που την άλλη θκιεβάζω σε πολλά blogs την ατάκα "επειδή θκιεβάζουν με τζιαι άτομα που με ξέρουν". Εμ πάλε no offence, αλλά ποιός φταίει για τούτον? Αμα εν θέλεις να φανερωθείς εν φανερώνεσαι, simple as that. Εν σου κρύβω οτι τους πρώτους 5-6 μήνες εν το ήξερε ούτε ο κύριος αχάπαρος τούτο το blog. Όι οτι γράφω πολλά προσωπικά μου πράματα, αλλά εν δικό μου ρε κουμπάρε εν θέλω να θκιεβάζεις οτι πελλάρα σκεφτώ, θέλω μόνο άγνωστους που δεν ξέρω τζιαι εν θα μάθω ποττέ! Περιττό να σου πω οτι ο κύριος αχάπαρος μετά που εθκιέβασε ένα δύο posts εν ήθελε να με ξαναθκιεβασει (τζιαι καλά κάμνει). Τεσπά the point is τυχόν νέοι bloggers, to keep your blog to your self.
Αυτά είχα να πω, το πελλάρικο post επήρε μετάθεση ως πάρατζιει. Μεν τα βάψεις μαύρα.
+ Αφιερωμένο σε όσους bloggers εβαρεθήκαν, εβάλαν λουκέτο, εσύραν πέτρα πίσω τους. Ηταν καλό οσο κράτησε friends.
Καταλαβαίνω σε αλλά εσύ πώς βλέπεις τα πράματα; Νιώθεις ότι το μπλογκινγκ εν κάτι που εννα συνεχίσεις για πάντα ή τουλάχιστον με το ίδιο ενδιαφέρον;
ΑπάντησηΔιαγραφήόποιος/α blogger έβρει γκόμενο/α σιγά σιγά παρετά το blogging. Έτσι είναι, γιατί πλέον τον ελεύθερο σου χρόνο περνάς τον με τζείνο το άτομο αντί μπροστά που την οθόνη του υπολογιστή, τις έννοιες σου μοιράζεσαι τις με τζείνον αντί με τους μπλόγκερς τζιαι ειδικά αν το θέμα του μπλογκ σου ήταν η ανυπαρξία γκόμενου/γκόμενας έχασες τζιαι το theme σου.
Συμφωνώ απόλυτα ότι εν λάθος να μοιράζεσαι το μπλογκ σου με γνωστούς σου. Εγώ έκαμα το με 2-3 δικά μου άτομα, εν το εμετάνιωσα πικρά γιατί πάλε έγραφα ότι ήθελα (έτσι τζι αλλιώς εξέραν τα προσωπικά μου) αλλά η αλήθκεια είναι ότι αν εξεκινούσα που την αρχή δεν θα το ξαναέκαμνα. Παραπάνω βέβαια ενευρίασα που ανακαλύψαν με κάποιοι άλλοι όι τόσον δικοί μου, γιατί σε μια κοινωνία τόσο μικρή όπως της Κύπρου ή ακόμα χειρότερα σε μιαν κοινότητα όπως αυτή των Κυπραίων φοιτητρών στην Αθήνα ένεν τόσο δύσκολο να σε έβρει κάποιος.
Τζιαι κάτι άλλο. Προσωπικά επειδή καταλαβαίνω ότι πια τα ποστ μου εν σε κάμνουν να λαλείς "γαμώτο" εξίκοψα σιγά σιγά. Τι να σου πω; Μακάρι όντως να είναι μια φάση αλλά όπως το βλέπω εξελίσσεται σε επιδημία.
Ναι εν γεγονός ότι τα άτομα που ήβραν γκόμενο/α χάνουνται επειδή για τον ένα ή τον άλλο τρόπο χάνουν το ενδιαφέρον τους. Οκ που την μιαν καταλαβάινω το αλλά που την άλλη νευριάζει με γιατί εσυνέβηκεν μου πολλές φορές στην ζωή μου να με χρειάζονται αμα με μόνο έχουν ανάγκη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάντως ελπίζω να μεν χαθείς τζαι εσύ γιατί μπορεί εσύ να μεν βρισκείς κανένα ποστ να πεις "γαμώτο" αμαν το θκειβάζεις, αλλά εσκέφτηκες ότι άλλοι (καλή ώρα εγώ) μπορεί να το πουν άμαν θκειεβάζουν ένα δικό σου;;;;
ήμουν σίουρη ότι επειράξε σε που είπα άσσιημο το τρίπατο. καλά σιόρ. πιάνω το πίσω. μια χαρά ένει...
ΑπάντησηΔιαγραφήπαντως τούτο το πράμα ήβρα γκόμενο παρετώ το μπλόκινγκ εν το καταλάβω. εν έχουν δουλειά να μπλοκάρουν την ώρα που υποτίθεται ότι δουλεύκουν;
υγ. εγώ έχω πει σε ορισμένους για το μπλογκ. μέχρι τώρα δεν με ενοχλεί. το αντίθετο μάλιστα.
Ούτε εγω το "ήβρα γκόμενο παρετώ το μπλόκινγκ γιατί δεν βρίσκω και καλά χρόνο" δεν το καταλάβω.Κάποιοι που είναι παντρεμένοι με 2-3 κοπελλούθκια πως βρίσκουν χρόνο δλδ?
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαρομοίως μάνα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓκόμενα είχα που τότε που το άρκεψα. Οκ, εν περνώ χρόνο καθημερινά μαζί του, αλλά άμα έχω ζωή, έχω παραπάνω πράματα να πω. Άμα εν κάμνω κάτι τζαι είμαι μπροστά που το πισί που λαλεί το Τσαρτελλούιν πιο πάνω, εν έχω κάτι να γράψω (επδ εν είμαι ο ινβίκτους να γράφω για ό,τι δω-τζαι εν το εννοώ με κακό τρόπο τούτο, αν θέλει εξήγηση να την κάμω μετά).
Εν νομίζω ότι έννα το συνεχίσω για πάντα, αλλά σάννα τζαι πικρέφκω με τες δικαιολογίες τούτες. Λαλείτε τζι εσείς νοιώθω λίον used. Κάτι έτσι. Ντάξει, έντζαι εν καταπίεση, σhου τζαι καλά να γράφεις, αλλά άτε.
Ένιγουεϊ, εκτιμώ να μου δίνεται μια απάντηση, ή μια δικαιολογία στο γιατί έκλεισε ένα μπογκ ή κάτι, αλλά το σhειρόττερο μου ένι να τα παρετούν τζαι να αφήνουν το μπλογκ τζιαμέ τζαι να μεν λαλούν έτσι τζι έτσι τζαι σόρυ, μπάι!
το γεγονός ότι η κατάσταση αλλάζει είναι που παίζει ρόλο.
ΑπάντησηΔιαγραφήάλλο να είσαι απότην αρχή παντρεμένος κι άλλο να περάσεις καταστάσεις ώσπου να παντρευτείς. δεν είναι θέμα χρόνου. είναι θέμα θέλω
Συμφωνώ με τη Moonlight. Τζιαι λλίο με την Prasinada στο issue "γαμώτο".
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο γκομενικό ναι, εν το πολλοκαταλάβω νομίζω. Εγώ άρκεψα με γκόμενο τζιαι εκατέληξα χωρίς. Γράφω παραπάνω τωρά άλλά still...
Που την άλλη o καθένας εν για τον εαυτόν του που το ξεκίνησε τούτο in the first place so μπορεί να κάμει ό,τι θέλει I guess
Εγώ που την αρκή με γκόμενο εξεκίνησα, αλλά τι να πω, εν για πολλά θέματα που σκέφτουμαι να γράψω, αλλά 1. νιώθω ότι επαναλαμβάνομαι, 2. ώστι να έβρω ώρα να τα καταγράψω (α) ξιάννω τα, (β) κρυανίσκω. Αυτά. Σόρυ α. Τα φιλιά μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚοίτα. Πολλοί μπλόκερς εν πλάσματα 20-30 χρονών που βιώννουν πολλές αλλαγές της ζωής για πρώτη φορά. Νομίζω παίζει ρόλο.
ΑπάντησηΔιαγραφήσυμφωνώ με τη τελευταία πρόταση της Δρακουλίνας...
ΑπάντησηΔιαγραφή...έτσι κι εγώ όταν βρω δουλειά, διαμέρισμα και γκόμενο δεν θα έχω κανένα λόγο να γκρινιάζω έτσι θα σας παρατήσω...
...όπως καταλαβαίνετε το μπλογκ μου θα υπάρχει ακόμα και όταν πάψουν να υπάρχουν μπλογκς...
όσο για το exciting, κοτζάμ γάμος γίνεται αύριο, όλο και κάποια έμπνευση θα υπάρξει :-)
επρόσεξα τζιαι γω οτι πολλοι εσιωπήσαν... Ο Ινβικτους όμως ακάθεκτος! χαχα!
ΑπάντησηΔιαγραφήεμέναν πάντως ως αντοπρόσωπου της διασπορας αρέσκει μου το άθλημα τζιαι απολαμβάνω σας, όσους εμείνετε...
να σου απαντήσω στο γιατί το ξέρουν 2-3 φίλοι μας.
ΑπάντησηΔιαγραφήγιατί γι'αλλού ξεκινήσαμε τζι αλλού μας έφκαλε.
όταν ξεκίνησα εγώ, εν έγραφα τα προσωπικά μου ούτε είχα οποιοδήποτε issue που να έθελε γραπτή εξιλέωση. Έτσι είπα το σε 2-3 φίλους. Εσχολίαζα κάποιες πολιτικοκοινωνικές καταστάσεις τζιαι εκάμναμε ττόζι. Αλλά σιγά σιγά εξελίκτηκε σε άλλη φάση, ίσως εν τούτο που λαλεί ο διάσπορος ότι μες τούντες ηλικίες συμβαίνουν διάφορα.
που μέναν μεν φοάσαι τζι εν θα το κλείσω, im too ψώνιο for that
hmm. Νομίζω πως εγώ γράφω είτε όταν είμαι με έρωταν είτε όχι. Έμπνευση είτε από θετικά είτε από αρνητικά γεγονότα (νιώθω τζιαι περίεργα που παν άσσιημα τα πράματα στη ζωή μου και συνήθως εν αρνητικά τα ποστς μου:/ ) έρκεται κατά διαστήματα. Εχ τούτο με τους άλλους που σε θκιαβάζουν και ξέρουν ποιος/α είσαι, προσωπικά ήταν δικό μου λάθος να μιλήσω σε κάποια άτομα για το blog τζιαι συμφωνώ με το τσαρτελλούδιν πως αν το ξανάρκεφκα είσσιεν να μεν το λαλούσα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑρέσκει μου να σας θκιαβάζω αλλά και να γράφω..
Na pw tziai egw pou tou evala louketto,xwris na pw tipote san moulara swsth,pou eksakolouthw na sas dkiavazw tziai pou otan eksekinhsa oxi apla eixa gomeno alla hmoun/eimai pantremenh mazi tou k malista eixame/exoume tziai mwro... tziai epaiza anaplhrwmatikh antiproswpos diasporas meta thn post(tziai mian faousan allous)! Oi logoi ennen aparaithta evoleutika/eimai kala/en exw xrono...touta en moushkouroudkia,gia mena toulaxistwn.proswpika exasa polla ksafnika/aprosmena/tziai polla nwris thn oreksh mou. Efaa kollima me to gegonos oti en ekatalava giati ksekinhsa na grafw to begin with.pou aposkopouse?pou tha odhgouse?aman eida oti touto eskeftoumoun to parapanw pou to gegonos oti pernousa kala,eipa apla pareta.akouetai kapws kserw to alla what to do:( p.s: ma koita pou sumptwmatika emazeutikete oi agaphmenoi mou bloggers entwmetaksu dame:) Praktor
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια μένα η εξήγηση είναι απλή: Πολλοί το ξεκινούν ως διέξοδο από τη μοναξιά τους, την πολλές φορές προσωρινή, εξ ου και το κατέβασμα των "ρολών" τους στην πορεία (όταν δλδ πάψουν να είναι/αισθάνονται μόνοι).
ΑπάντησηΔιαγραφήTo πιο σωστό είπεν το η Aurora για μένα.
ΑπάντησηΔιαγραφήναι, σοφή η αουρόρα!
ΑπάντησηΔιαγραφήPraktor, couldn't agree more with your p.s.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάει να γίνει το hall of fame των comments(bloggers) εδώ πέρα.
αν είναι ένα πράμα που δίνει έμπνευση στη ζωή μας εν το σεξ και ο έρωτας. Με τουτα τα δύο μπορείς να γράψεις άπειρα κείμενα για ότιδήποτε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕμμμ
Κοίτα, ο καθένας έχει το λόγο του που γράφει.
Έχει κάποιους που θεωρούν ότι το να γράφεις σε μπλοκ εν σαν το facebook χωρίς ονόματα και φωτογραφίες.
Εγώ νομίζω ότι το μπλοκ πρεπει να καλύπτει ανάγκες που δεν καλύπτουν οι πραγματικοί φίλοι. Οπότε ανεξαρτήτως γκόμενας, έμπνευσης, καύλας, αμαρτίας κλπ, το μπλοκ (δλδ η ανώνυμη δημοσιευμένη σκέψη) πρέπει να παραμένει σταθερή.
Άποψη μου πάντα:)
Το ίδιο σχόλιο θα το κάμω κόπυ πέηστ στην Τσαρτελλούδα
Τζι εγώ είπα το σε 4 άτομα που ξέρω βασικά αλλά εν εμετάνοιωσα ακόμα. Μερικές φορές θελω να γράψω κάτι φανταστικό (ή όχι, ας αφήσουμε τα ενδεχόμενα ανοιχτά για το μέλλον) πόρνικο, αλλά κωλώνω γιατί με ξέρουν κάποιοι (πλέον κάποιοι παραπάνω που τους 4 που το είπα). Ίσως κάποτε το κάμω, εν ξέρω ακόμα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠεριτό να σου πω ότι είχα σκοπό να κάμω ένα παρόποιο ποστ, εξεκίνησα έγραφα, εν μες στα drafts μου ακόμα, αλλά επειδή εκατέλειγα στο ότι ο καθένας κάμνει ό,τι θέλει, εν το εδημοσίευσα ποττέ.
Ήρτααααααα! Τζερνάς καφέ; ΆΚυρο, τσάι, ο καφές προκαλεί μου νεύρα (ΝΕΥΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑ). Λοιπόν. Εγώ που σας επαρέτησα όταν ήβρα γκόμενο, θα συμφωνήσω με το Τσαρτελούδι και επίσης προβάλλω και την αιτιολογία της Λένης, κυρία Δικαστίνα μου. Επίσης, Μάνα, όσον ειμαστε στο σχολείο εμείς ΔΟΥΛΕΥΚΟΥΜΕΝ τι ενόμισες, ότι καθούμαστεν τζιαι πίνουμεν καφέ; Είσαι μες την τάξη, ετέλειωσε, εν μπορείς να πεις τους μαθητές, α σόριν θκιο λεπτά να ελέγξω το google reader μου! Έτσι για να μεν λαλείτε για τους καθηγητές ότι εν δουλεύκουν α; Κατά τα άλλα εγώ που εν δουλεύκω κάθε μέρα, γιατί εν γράφω; Έλα μου ντε. Ίσως επειδή ελείψαν λλίο τα θέματα; Ίσως επειδή εβολεύτηκα λλίο; Το ομολογώ! Αλλά έσιει δίκιο η Αχάπαρη, άτε να ξαναπάρουμεν μπρος γιατί εν μας βλέπω πολλά καλά!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕολικα μα εν έχουν τα σχολεία wifi να μπαίνεις από το κινητό σου; δεν προνοεί wifi η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση;
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ She πως τα καταφέρνει και γράφει ενώ διδάσκει; αποκάλυψη τώρα.
Το λοιπόν.. Εθκιέβασα ούλλα τα σχόλια, είδα τζιαι τα posts της ρίτσας τζιαι της τσαρτελλούδας, τζιαι παρόλο που θα ηθελα να απαντήσω σε ούλλους εννα το κάμω λιο γενικό το σχόλιο γιατί κάθε φορά που απαντώ χωριστά ο explorer μου παθαίνει μαλάκυνση.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο used που είπα καταρχήν ήταν με λιο χιουμοριστική διάθεση τσαρτέλλούδι μου εννοώντας οτι εστεναχωρέθηκα που εν μαζικη τούτη η φυγή, όι για εσένα ειδικά ή τον οποιοδήποτε άλλον. Σαφώς εν δικαίωμα του κάθενος τι θα κάμει τζιαι πως θα προχωρήσει με το blog του/ης εν τίθεται θέμα δαμέ. Την ερώτηση σου πως το βλέπω μακροπρόθεσμα νομίζω εξαναέκαμες μας την τζιαι νομίζω απαντησα πελλάρικα (as usual) γιατί εν ξέρω να σου απαντήσω. Για την ώρα κλείω σχεδόν 3 χρόνια τζιαι ακόμα εν μου επέρασε ουτε μια φορά που το μυαλό να το κλείσω. Ισως να φταίει που στες αρχές εν είχα πολλή χρόνο να διαθέσω, τωρά τον τελευταίο ένα χρόνο είμαι πιο αθκιασερή τζιαι ασχολούμαι λιο παραπάνω.
Για το θέμα της γκόμενας/ου επιμένω οτι εν το βρίσκω σωστό που την άποψη οτι που την στιγμή που μοιράζεστε κάτι άσιημο μαζί μου π.χ γιατί να μεν μοιραστείτε τζιαι κάτι καλό? Προσωπικά εχάρηκα ασπούμεν να ακούσω την ρίτσα να εν πιο θετική τζιαι αισιόδοξη, μετά που εθκιέβασα πολλά μίζερα posts της. εν ωραίο πράμα να καταγράφεις τζιαι την εξέλιξη σου. Ετσι το βλέπω εγώ..
Καταλάβω το τούτο με τες αλλαγές του 20αρη που είπεν ο Διάσπορος. Προσωπικα θα μου άρεσκε να είχα το blog στα 20 μου. Πιστέφκω θα είχα παραπάνω πράματα να μοιραστώ που το οτι φακκά μου η πεθερά μου ασπούμεν.
Να πω ακόμα οτι εν το σκέφτηκα ποττέ οτι για ορισμένους εν διέξοδος που την μοναξιά. Τζιαι πιστέφκω οτι λιο πολλή ισχύει για ούλλους μας τούτον. Τουλάχιστον για μένα ναι, τζιαι ας μεν το είχα καταλαβει ως τωρά.
Τεσπα τουλάχιστον εμάθαμε τζιαι που εξαφανίστηκε μυστηριωδώς η πράκτωρ, που με απογοήτευσε πολλά 1ον γιατί τζιαμέ που λέω για τους νέους bloggers ήταν η εξαίρεση τζιαι 2ον γιατί ενόμιζα έσβησεν το καταλάθος σε μια κρίση καθαριότητας :) Ενεν ανάγκη να σε οδηγεί κάπου φιλενάδα. Σημασία έσιει το ταξίδι!
Τέλος, να καταγραφεί στα πρακτικά πως η μάνα επαραδέκτηκε οτι τα τρίπατα μας εν κούκλες :p
Μάνα, για τα πρακτικά, ακόμα να εφαρμοστεί πλήρως η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Αλλά αν το wifi τους εν όπως το ίττερνε τους, που ούτε το google εν φορτώνει τζαι οι υπολογιστές κορδώνουν νούρο όπως τα ντόμινο, βάρ'του ρίγανη!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΆτε ρε μα καταφέρνει τα η She; Συμφωνώ, αποκάλυψη τώρα!
(χεχεχε)
Ανθρώποι χάνουνται για ένα καλό κρεβάτι!!! so true!
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι εγώ θα ήθελα να είχα blog που ήμουν φοιτήτρια..θα ήταν πολλά ενδιαφέρον!
Επήα τζι εγώ να το κλείσω το μπλόγκ αλλά έφκαλεν μου μήνυμα "τζαι ήνναμπου να τα κάμουμεν τούτα ούλλα τα πόστς; Εν τα χωρεί το Recycle Bin!" τζι έκοψα μούτιν :D
ΑπάντησηΔιαγραφήSHE DEMON
ΑπάντησηΔιαγραφήTO PRAKTOR = ma ti ennois eklises to? akoma proxtes to anoixes mana mou to blog sou esi!!!
TO AXAPARI = re en o enthousiasmos tis arxis. meta feuki nakkon o enthousiasmos. en eshis tze polla pramata na pis. to na grafis vlakies apla gia na kamis post, en exipireta tipote. tze anyway, en therapeutikos o skopos tou. tze sinithos thelis psixotherapia ama ise down. oi ama ise happy. enen?
TO MANA = e oi tze kamo post san didasko kori. kamo sta kena mou..xaxaxax
Ακούεις Εόλικα; η She έσσιει κενά. εσύ;
ΑπάντησηΔιαγραφή"Εν θέλω να είμαι η αναπληρωματική γκόμενα."
ΑπάντησηΔιαγραφήΕφύρτην!
Για μένα η γραφή προκύπτει σαν φυσική ανάγκη. Κάποτε βγαίνει σαν χαμόγελο, κάποτε σαν... δυσκοιλιότητα.
Υπόψη σου, ο Μπλόγκερ τζιαι η Γουίρντοπρεςς δεν θα υπάρχουν για πάντα. Βέβαια η τεχνογνωσία για το πως στήνεις παρόμοια σελίδα μόνος σου είναι εκεί έξω και γίνεται ολοένα και πιο προσβάσιμη για όποιον θέλει να το ψάξει.
***
Είχα κάποτε δει μια τηλεοπτική σειρά παραγωγής 1996, απόδοση των "Ταξιδιών του Γκιούλιβερ" (συγγραφής Τζιόναθαν Σουίφτ).
Ο "Γκιούλιβερ", περιγράφοντας τους τρόπους συμπεριφοράς των "Χουίναμς" (τα πολιτισμένα "Άλογα"), αναφέρνει πως άμα δυό από αυτά τα όντα συναντιόνταν... έμεναν για λίγο σιωπηλά και μετά μιλούσαν. Κάτι σαν ένδειξη σεβασμού αλλά και ως τρόπος να αναγκάζεται ο καθένας να ψάχνει καλά μέσα του τι είναι αναγκαίο να ειπωθεί και τι όχι.
καλάν ντάξει πάω να γράψω!!
ΑπάντησηΔιαγραφήεγώ που τον τζαιρό που ήβρα τον σπάιτερμαν γράφω παραπάνω πράματα
αλλά αφήννω τα ούλλα στα drafts να μεν τον εκθέσω
άτε ταράξετε να δούμεν οι βλόγγερς!
Ανοίγουμε ένα blog και μετά κάπου χάνουμε το μέτρο, σιγά – σιγά αρχίζει να μας καταπιέζει γιατί μπαίνουμε στην διαδικασία (έστω και αν δεν το έχουμε ανάγκη τη δεδομένη στιγμή) να γράψουμε για απλά και μόνο γιατί έχει μέρες να βάλουμε καινούρια ανάρτηση. Είναι και τα blog όπως τα ζευγάρια ,ξεκινάνε με φλερτ ,περάνε από τον έρωτα, συνηθίζει ο ένας τον άλλο και μετά αρχίζει η κατάφορα και αν δεν μπορέσουν να βρουν τις ισορροπίες τους για να συνυπάρξουν τότε έρχεται ο χωρισμός.
ΑπάντησηΔιαγραφήΝομίζω εν η τελευταία φορά που κάμνω post για το blogging..
ΑπάντησηΔιαγραφήάτε κόρη, σε θκυο τρία χρόνια πάλε
ΑπάντησηΔιαγραφήαν θα πιάει η νήρι φακελλούι θέλω τζιαι εγώ α. ξεκίνα να φυλάεις
Ε ακατάχνωτα θα σε αφήσω απροιτζιητη?
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίναι πολλοί οι λόγοι που κάποιος σταματά να γράφει,Αχάπαρή μου. Έλεγα πως θα 'χα το κουράγιο να τους γράψω στο δικό μου μπλογκ αλλά δεν έχω.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλιά,σε διαβάζω πάντα,μη σταματήσεις τουλάχιστον εσύ να γράφεις,θα πάρω τα βουνά στο λέω.