Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010

Pre Xmas joy

Μετά που 4 μέρες κρεβατωμένη με γρίππη έχω να σου δηλώσω χωρίς φόβο και με πάθος τα εξής:

  • What the fuck βάλλουν μέστο σιρόπι του βήχα ρε πούστη μου? Μιλούμεν 4 μέρες ετζοιμούμουν non stop τζιαι στον ξύπνιο μου ήμουν σαν ζόμπι που εγύρεφκε γαίμαν να ρουφήσει (call me ορνιθόσουπα) τζιαι ξανά να πέσει σε ζεν mode. H τελευταία φορά που κοιμήθηκα τόσες ώρες συνεχόμενες ήταν στην θερμοκοιτίδα.
  • Εκτός τούτου έβλεπα τζιαι εφιάλτες. Την μια νύχτα ήμουν πουτάνα στο καμπαρέ της Σουλτάνας  (αλλά είχα καλή ψυσιή α) τζιαι την επομένη επουλούσα αγγούρκα τζιαι τομάτες στη λαϊκή. Πιστέφκω οτι η λαϊκή έσιει παραπάνω μέλλον σαν επάγγελμα. Το αγγούρι εν χάννει ποττέ εξάλλου.
  • Το ταβάνι μου εν πολλά boring. Seriously ενεκατάλαβα γιατί τα ταβάνια εν μονόχρωμα. Κάμετε τους κανένα σχέδιο καλέ μου! Κανένα συννεφάκι, κανένα στρουμφοχωριό, κανένα Kurt Copain να γυροφέρνει, κάτι τελοσπάντων. Ασπούμεν είσαι σπίτι άρρωστος. Ενεσιεις τι να κάμεις, αναγκαστικά βλέπεις ταβάνι. Τζιαι το ταβάνι εν ενα απέραντο άσπρο. Ε γυρίζει σου εν σου γυρίζει? Ενώ αν είσιεν σχέδια? Εν θα περνούσες επικοδομοιτικά την ώρα σου?
  • Γιατί τα φαρμακα εν τόσο γιαξ? Θα υμνήσω το πρώτο σιρόπι του βήχα με γεύση σουβλάκι με πίκλα τζιαι το πρώτο χαπούι της γρίππης με γεύση νουτέλας. Επιστήμονες get to work!
  • Kάθε friggin Christmas είμαι άρρωστη. Εν η τέταρτη συνεχής χρονιά φέτος. Του χρόνου λέω να μετακομήσω στο χωρκό του santa κλοουν τζιαι να παριστάνω τον ρούντολφ. Είναι που είναι ολοκότσιηνη η μύτη μου τουλάχιστον να έσιει τζιαι μια χρησιμότητα στην ανθρωπότητα. (ατς ταιρκάζει)
  • Η Μενεγάκη εχώρισε τζιαι επίσημα, ήβρε νέο γκόμενο τζιαι έκαμε τζιαι νέο look το μαλλί. Τζιαι τούτα ούλλα σε ένα χρόνο. Τζιαι ρωτώ σε desperate housewife: εμείς μπρίκια κολλάμε? τι εκάμναμε εμείς ένα χρόνο? (το εγράφαμε πίππες μεστα blogs δεν μετρά σαν απάντηση)
Τεσπα βαρκε να γράψω άλλα. Σε λιον έχομεν κλήρωση τζιαι είμαι έτοιμη να κερδίσω αλλοναν κρασί να βάλω μεστα αφέλια (που δεν ξέρω να καμω). Ελπίζω λατρεμένε αναγνώστη τα Χριστούγεννα σου να εν πιο exiting που τα δικά μου.

xxx

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

On strike

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ σήμερα το κατευχαριστήθηκα με την απεργία των δασκάλων. Είχα ήδη συζητήσει το θέμα με τον big boss, είχα τζιαι συμπάσχουσες μανάδες - συναδέλφισσες, τζιαι μια χαρά πιάσαμε όλες άδεια να έρτουμε δουλειά στις δέκα. Ο big boss (που δεν είναι κυπραίος) έδειξε μεγάλη κατανόηση τζιαι αστειεύτηκε με το θέμα, εισηγήθηκε μάλιστα να κάμουμε τζιαι εμείς απεργία - να ζητήσουμε δωρεάν donuts κάθε πρωί.(τι γελάς? για παρόμοιες παπαριές δεν απεργούν ούλλοι?)
Εξύπνησα με το πάσο μου που λαλείς, έκαμα ενα ωραιότατο breakfast, εβαλα μουσική τζιαι απολαύσαμε το με τα αχαπαράκια.
Μετά έβαλα τα πιάτα στο πλυντήριο, συγύρησα, έστρωσα (for a change), έβαλα πλυντήριο ρούχων τζιαι έκαμα τζιαι ένα χαλαρωτικό μπάνιο χωρίς το άγχος του χρόνου που πιέζει. Όταν εφύαμε που σπίτι ήταν όλα παστρικά και σε απόλυτη τάξη. (επειδή έφκαλα κακό όνομα με το προηγούμενο post δηλαδή, όι τίποτε άλλο..)
Αν σου πω οτι εκατάλαβα για ποιό λόγο απεργούν οι δασκάλοι λατρεμένε μου αναγνώστη θα σου έλεα ψέματα. Κάτι για παροχές κάτι για δικαιώματα θα σε γελάσω. Αυτό που κατάλαβα είναι πως ότι τζιαι να είναι πρέπει να ήταν πολλά σοβαρό τζιαι δεν έχει καμία σχέση με donuts. Στις 10 παρα πέντε που πήρα τα αχαπαράκια σχολείο βρήκαμε μόνο τες καθαρίστριες. Κανένας δάσκαλος, καμιά δασκάλα δεν ήταν τζιαμέ. Φαντάζομαι ήταν όλοι στους δρόμους με τα πλακατ τζιαι τες σημαίες... Τζιαι ευτυχώς λατρεμένε μου δεν υπήρχε κανένας απεργοσπάστης. Ανυπομονώ να τους δω απόψε στες ειδήσεις.. Φαντάζομαι εννα τους δείξει ενεν?..

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Τα μελομακάρονα της συμφοράς

Μετά που 2 τηλεοπτικές σεζόν αφιερωμένες στην κατσαρόλα, ώρες αμέτρητες χαζέματος του τέλεια πομπαριστού πππακλαβά τζιαι του υπερφυσικού κιοφτέ, αποφάσισα να προβώ στο απονενοημένο διάβημα. Όι εν θα κόψω τες φλέβες μου μεν σιέρεσαι κόμα. Θα κάμω κάτι πιο extreme. Θα κάμω μελομακάρονα.
Για να σου δώσω να καταλάβεις το μέγεθος του ρίσκου δαμέ θα σου πω οτι οι σχέσεις μου με την κουζίνα εν χειρότερες που του Λαζόπουλου με την Ντενίση. Μιλούμε για τόσο χάλια. Αλλά ως πόσον να ακούω για νοικοτζυροσύνες? Όι η μια σηκώνεται που τες 5 να κάμει χούβερ, όι η άλλη μαειρέφκει 3 λογιών φαγιά κάθε φορά, όι η πρόεδρος κάμνει σμιλί ε πόσα να αντέξω? Επρεπε να λάβω δραστικά μέτρα.

Λάθος νούμερο 1: Αμα είσαι total disaster στην κουζίνα and you go for the mission, που έλα τώρα μεταξύ μας ξέρεις πως εν impossible, ΜΕΝ το κάμνεις τουτούκι.

Αχάπαρη: Θα κάμω μελομακάρονα φέτος.
Αχαπαρομάμα: Που ποιόν ζαχαροπλαστείο?
Αχαπαρη: Ενεκατάλαβες τι είπα. Θα τα κάμω εγώ!
Αχαπαρομάμα: Ο Θεός να βλέπει τζιαι να σιέπει!

Αχάπαρη: Θα κάμω μελομακάρονα τζιαι θα σας φέρω να φάτε τη δευτέρα.
Συναδελφος: (στιλλομάθκιασμα) Μα μόνη σου?
Αχάπαρη: Κάτι υπονοείς?..
Συνάδελφος: Εν θυμάσαι προχτές που εσκότωσες μια τυρόπιττα? Ούτε να την κόψεις σωστά εν είσαι άξια. χεχε
Αχάπαρη: Για τούτο που είπες εν θα σου δώσω να φάεις.
Συνάδελφος: +++ Δοξασι ο Θεός +++

Κολλητή: Εννα έρτεις για καφέ?
Αχάπαρη: Όι εννα κάμω μελομακάρονα
Κολλητή: χαχαχα ε πε μου βαρκούμαι μεν αρκέφκεις τες πίππες.
Αχάπαρη: Σοβαρομιλώ.
Κολλητή: Τωρα να πιάσω τη πυροσβεστική να εν stand by.

Αχάπαρη: Εννα κάμω μελομακάρονα τωρά.
Κύριος αχάπαρος: Μωράααα εφύαμεεεεεεεεεεεενν

Λάθος νούμερο 2: Οταν είσαι total disaster στην κουζίνα ΔΕΝ παίζεις με την συνταγή.

2 φλυτζάνια αλεύρι έλεεν η συνταγή. Ατε ολάν που πρέπει να βάλεις μόνο 2. Εγώ θα κάμω πολλά να έχουμε για τους ξένους, να διούμε στα μωρά που λέουν τα κάλαντα, να πάρουν τα μωρά στο σχολείο, να δώκουμε του ταχυδρόμου που εννα φέρει το τσιέκκιν της κυβέρνησης πεεε εν θα με κανήσουν. Θα βάλω ούλλο το κουτί το αλεύρι.
Λάδι λαλεί 1 φλυτζάνι. Ουου εγώ εννα βάλω μισό. Εν έχω παραπάνω τστσ.. Λαλείς να πάω στο μπακάλη? Ουου ποιός έσιει όρεξη να φκει τωρά μέστα νερά.. Μισό έχω, μισό θα βάλω.
Ενα φλυτζάνι αμύγδαλα τζιαι ένα καρύδια. Εννα βάλω 3 μόνο καρύδια εν μου αρέσκουν τα αμύγδαλα.
Ζάχαρη τζιαι μέλι. Θα βάλω μόνο μέλι. Γιατί να βαλω ζάχαρη? Αφού εν μελομακάρονα. Αν ήταν ζαχαρομακάρονα θα έβαλλα, αλλά αφου δεν είναι γιατί να παραπλανήσω?

Λάθος νούμερο 3: Αμα είσαι total disaster στην κουζίνα ΔΕΝ παρακολουθείς τηλεόραση την ώρα που ψήνεις.

Τελειώνω που λαλείς, κάμνω την κουζίνα σαννα τζιαι έπεσε πομπα, τζιαι εξουθενωμένη αλλά ενθουσιασμένη ταυτόχρονα και παράλληλα και μεταξύ άλλων με το κατόρθωμα μου, πέφτω στο καναπέ. Παίζει ο Σάκης σε επανάληψη. Μεταξύ Έλενας της χωρισμένης μοιλορογίστρας τζιαι Αλέξανδρου του νέου γαρυφαλοπιάστρα - που ακριβώς θα σε γελάσω, πιάνει με ο ύπνος. Δεν ξέρω πόση ώρα μετά ο κύριος αχάπαρος με τα αχαπαράκια επιστρέφουν που τη βόλτα τους στα μαγαζιά τζιαι πέφτει στα υπόψιν τους μια ύποπτη μυρωθκιά.
Your μελομακάρονα is on fire λαλεί μου ο κύριος αχάπαρος με τόσο φυσικό τρόπο σαννα μου ελάλεν έσιεις μια τριχούα πουκάτω που το αριστερό μάτι.
Τρέχω να σώσω την κατάσταση αλλά ήταν too late. Ο καρπός της νοικοτζυροσύνης μου, η ελπίδα μου για μια νέα ζωή, το βλαστάρι των κόπων μου επήρε ένα καφεμαύρο χρώμα. Με το που κρύωσαν μάλιστα έγιναν τόσο σκληρά που αν τα έσυρνα που το μπαλκόνι κάτω θα άνοιεν η άσφαλτος τζιαι ο λάκκος που θα είσιεν δημιουργηθεί θα έφτανε τα 50 μέτρα βάθος. Αν υπήρχε τζιαι κανένας πεζός να τα έτρωε στο δόξα πατρί, θα έκαμνε χριστούγεννα με τον Άγιο Πέτρο φέτος δεν το συζητώ.

Λάθος νούμερο 4: Όταν είσαι total disaster στην κουζίνα μετά το απονενοημένο, ΔΕΝ κάμνεις δημόσιες εμφανίσεις.

Αχαπαρομάμα: Επιασα να δω τι έγινε με τα μελομακάρονα σου.
Αχάπαρη: Εεεε τωρά ξέρεις έχω μια επείγουσα δουλειά τζιαι εν μπορώ να μιλήσω..
Αχαπαρομάμα: Απαναγία μου έκρουσες τα αλόπως!
Αχάπαρη: Αμαν ρε τζιαι εσύ έκρουσα τα τζιαι έκρουσα τα. Απλά έχω δουλειά τωρά είπαμε..
Αχαπαρομάμα: Τι δουλειά?
Αχάπαρη: Φκάλω τες τρίσιες των ποθκιών μου με το τσιμπιδάκι.
Αχαπαρομάμα: Ήξερα το πως τα έκρουσες!

Συνάδελφος: Εε? Πούντα μελομακάρονα?
Αχάπαρη: Εεεε ξέρεις τα μελομακάρονα εν υπερεκτιμημένα έτσι εποχή. Τζιαι ξέρεις τι νιώθω για κάθετι υπερεκτιμημένο. Ενεν σωστό να τα κάμνουμε επειδή τα κάμνουν όλοι ενεν?
Συνάδελφος: Κόρη?! Μα ανατίναξες τη κουζίνα?

Κολλητή: Να έρτω να με τζεράσεις που τα μελομακάρονα σου?
Αχάπαρη: Εεε εν πάμε καλύτερα στον καφέ που ελέαμεν?
Κολλητή: Η πυροσβεστική ήρτε στην ώρα της τουλάχιστον?

Αχάπαρη junior: Η μάμα έκαμε μαύρα μελομακάρονα.
Αχάπαρος junior: Γιάαααααααααααξ. Εννα της πω να σου τα δώσει ούλλα εσένα να τα φάεις.
Αχάπαρη junior: (έτοιμη να κλάψει) Εγώ εν σου εμίλησα έτσι άσιημααααα

Κύριος αχάπαρος: Σαννα μεν έπρεπε να εν έτσι χρώμα?
Αχάπαρη: Ααααα κανένας εν με αγαπά σε τούντον κόσμοοοο

Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου 2010

Lifestyle my ass

Ας ξεφυλλίσουμε μαζί ένα lifestyle περιοδικό.
Χμμ.. διαφημήσεις, διαφημίσεις διαφημήσεις. Για την κρέμα που κάμνει την βούκκα κώλο μωρού, για την κρέμα που ισοπεδώνει την κωλοήρηση, την κρέμα που κάμνει τα χέρια πολυεστερ (ή χαμστερ ξέρω γω), το κόσμημα που ψοφάς να αποκτήσεις αλλά ο Πανίκος δεν πρόκειται ποττέ να σου πιάσει τζιαι μιαν περίεργη μπότα με swarovski (?) πάνω.
Ακολουθεί ομιλία που έναν αρχι(δι)συντάκτη που φυσικά έσιει άποψη για όλα η οποία άποψη είναι τζιαι η σωστή βεβαίως βεβαίως.
Μετά ακολουθεί ένας αχταρμάς που προτάσεις για:
  • useless αντικείμενα που πρέπει όπως και δήποτε να αποκτήσεις, όπως τραπεζάκι design που χωρεί μόνο ένα φλυτζάνι πάνω τζιαι τζιήνο με δική σας ευθύνη
  • έπιπλα χωρίς καμιά συνοχή. Ενα καναπέ κίτρινο (seriously όμως) μια καρέκλα λεοπαρδαλέ (μα ποιά ενόμισες οτι είμαι σιορ? η Αντζελα Δημητρίου?), ένα τραπέζι με πόδια - κολώνες του παρθενώνα, κρεβάτι - nights in white satin κλπ.
  • φρουτιέρες ντιζανατες, βραστήρες ντιζανάτους, τηάνι ντιζανάτο, μπιντέδες ντιζανάτους.
  • ρούχα που δεν πρόκειται ποττέ να δεις κανέναν να φορεί στο δρόμο. Ή τζιαι εκτός δρόμου.
  • παπούτσια που για να ισορροπήσεις πάνω τους χρειάζεται ειδική εκπαίδευση απο κομάντος του είδους (λάλε με καγιά ή σουγιά)
Προχωρούμε πάρακατω. Η Μαρούλλα Κουπέπα αποκαλύπτει πως είναι έτοιμη να γίνει μάνα (ζάβαλι μου). Ο Χαμπής Μαρίνου πως συμφιλιώθηκε με τον εαυτό του (φαντάζουμε πριν αυτομαστιγωνόταν τουλάχιστον τρεις φορές την μέρα). Η Πραξούλλα Αγγουρίδου εν η νέα Μελίνα ή δεν είναι (to be or not to be?). Η Σούλλα Μέσπηλου φωτογραφίζεται με την οικογένεια της και απαντά σε καυτές ερωτήσεις (σιγά εννα κρούσουν τα αφκά) και διάφορες άλλες τέθκιες συγκλονιστικές περιπέτειες.

Νιώθεις καμιάν αναταραχή στο στομάχι ή να συνεχίσω? Θα συνεχίσω τζιαι μισή αντροπή δική σου.

Ρεπορτάζ: Γιατί πρέπει να νιώθεις άσιημα άμα γοράσεις μια πουτάνα. Πως να εκπαιδεύσεις το πουλί σου να κάμνει παραπάνω κουκου. 10+5 λόγοι που πρέπει να διάς προσοχή την ώρα της κρεβατομουρμούρας (γραμμένο που γυναίκα υποθέτω?). Οι φίλες μας οι Ρωσσίδες (μα τους θεούς του ολύμπου πιον). Πως να γίνεις πρώτο νούμερο στο γραφείο. Και διάφορα άλλα χαρωπά.

Events: Που επήε τούντο μήνα η σάρα, η μάρα τζιαι το κακό συναπάντημα? Τι εφορήσαν? Πως το φορήσαν? Με ποιούς εκάμαν παρέα? Ολα πρέπει να τα ξέρεις λατρεμένε αναγνώστη. Ασχετο αν τούτους τους ανθρώπους δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους. Καταλαβαίνεις οτι τούτα τα θέματα εν σοβαρά τζιαι πρέπει να είσαι ενημερωμένος για να μεν σε πυροβολήσει το social police.

Προτάσεις: που να πάεις για φαί, για ποτό, για διακοπές, για να πνίξεις το κουνέλι κλπ κλπ. Πάντα σε τόπους που δεν σηκώνει το πορτοφόλι σου, καταπροτιμησην στο τρισανάθεμα τζιαι που τζιαμέ τζιαι τζιή που δεν πατά μούγια εκτός που κάτι βουτυρόμουγιες που μόνο να ψευτοχαμογελούν άμα δουν φωτογραφική ξέρουν τζιαι να τρων τα λεφτά που ήβραν έτοιμα.

Ζώδια: Η πιο honest σελίδα by far. Ειδικά τζιαμέ που λαλεί προσέξετε τα οικονομικά σας. Πόσο να τα προσέξω ρε μαλάκα, εσύ εν μου είπες να φάω το μηνιάτικο στο design τραπεζούι?

Συμπέρασμα: Aρχι(δι)συντάκτα μου κάμε ένα περιοδικό που να απευθύνεται στην γυναίκα που δεν πιάνει 10000 ευρά το μήνα, δουλέφκει ούλλη μέρα, βουρά τα μωρά της, μαειρέφκει φασόλες γιαχνί τζιαι όι ραδίκια γλασέ με εσάνς απο μέλι στρουθοκάμηλου τζιαι άμα σχολάσει εσιει σιδέρωμα τζιαι πλύμμα να κάμει. Πως είπες? Χαλά σου το image? Well εν θέλω να σε στεναχωρήσω αλλά εν σε τούτες τες γυναίκες που απευθύνεσαι σαννα?
Ευχαριστώ.